Dryf długoterminowy

W kartach katalogowych czujników ciśnienia zwykle podawana jest wartość długookresowej stabilności lub długookresowego dryfu. Jednakże niewielu użytkowników zdaje sobie sprawę ze znaczenia tych terminów, a zwłaszcza z różnicy pomiędzy nimi.

Które normy zawierają definicje tych dwóch terminów?
Dryf długookresowy oraz powiązane z nim badania opisane są w normie EN 61298.Stabilność długookresowa jest opisana w normie DIN 16086.

Jaka jest różnica pomiędzy stabilnością długookresową a dryfem?

W ramach dryfu długookresowego, zgodnie z EN 61298-2, rozdz. 7.2, musi być utrzymywana wartość ciśnienia równa 90% zakresu pomiarowego w okresie 30 dni. Przed i po badaniu mierzony jest sygnał dla ciśnienia zerowego i maksymalnego dla zakresu pomiarowego. Maksymalne odchylenie obydwu pomiarów (przed i po badaniu) odpowiada, zgodnie z EN 61298-2, dryfowi długookresowemu. Stabilność długookresowa jest określona w normie DIN 16086 jako maksymalna zmiana w sygnale zerowym i sygnale maksymalnym na wyjściu dla przyrządu pomiarowego ciśnienia w warunkach odniesienia w ciągu jednego roku. Teoretycznie więc, aby uzyskać wartość stabilności długookresowej, czujnik powinien być przechowywany przez rok w warunkach odniesienia. W celu sprawdzenia czujniki są zwykle przechowywane w zwiększonych temperaturach, co skraca czas badania. Główna różnica jest więc następująca: dryf długookresowy jest określany pod doprowadzonym ciśnieniem, stabilność długookresowa – bez ciśnienia, wyłącznie przez starzenie się elementów przetwornika ciśnienia.

Jak zmienia się sygnał wyjściowy w ciągu miesięcy lub lat? Błąd nie zmienia się przez lata liniowo, ale po określonym czasie ulega saturacji (postęp wykładniczy).Czas, w którym następuje ta saturacja zależy od danego zastosowania i nie daje się ogólnie zdefiniować. Do określenia zmiany sygnału konieczna jest indywidualna i bardzo droga procedura walidacji dobrana do zastosowania.



Kommentar verfassen